آیاطرح تنفس جنگل یک طرح احساسی و غیر مسولانه است؟

همه ما به نوعی در ریاضیات با نحوه ی پیداکردن نقاط ماکزیمم و مینیمم آشنایی داریم همانگونه که میدانید ، پیداکردن نقاط کمینه و بیشینه در ریاضیات دستیابی به نقاط بهینگی ست.
وقتی گفته می شود بهره برداری از جنگلها باید متوقف شود یعنی یک بحث حداکثری و ماکزیمم ، شاخص بهینگی در آن دیده نمی شود زیرا که بحث بهینگی و توسعه پایدار تنها از طریق برنامه ریزی محیطی و آمایش سرزمین قابل وصول است.
بهینگی در محیط زیست یعنی توازن بین محیط و نوع بهره برداری از آن.
اگر وخامت جنگلهای شمال  درحدی است که دستور "باید" در توقف بهره برداریها بکار برده شود چه فکری برای تامین چوب مورد نیاز کشور، مبارزه با قاچاق چوب، تامین مواد اولیه کارخانجات وکارگاههای وابسته به جنگل وکارکنان شاغل در این قسمت شده است؟ آیا وضع تمام جنگلهای شمال یکسان است؟ وتنها راه درمان وگزینه ی ممکن در تمام عرصه ها توقف بهره برداری است؟
آیا جمعیت های ساکن در جنگل های شمال کشور و وابستگی سنتی ودیرینه آنها به جنگل با اتخاذ این تصمیم حتی برای مدت کوتاه متوقف می شود یا تغییر می نماید؟ درصورت اجرای این طرح نیازمندیها وپیامدهای ناشی از آن چگونه باید حل شود؟
تعهدات دولت به مجریان طرح های جنگلداری،مسائل حقوقی وفرایندهای مالی آن چگونه وتوسط کدام مرجع پشتیبانی وتامین می شود؟
جنگلها میراثی هستند که از نسل های پیشین به ما ارث رسیده اند و ما موظفیم ضمن بهره برداری مطلوب،علمی و منطقی از این میراث گرانبها ، با حفاظت و مراقبت دائم و مستمر در قالب سرمایه گذاریها و مدیریت دلسوزانه ، این ذخایر ارزشمند را برای نسل آتی حفظ نمائیم.
عقل ومنطق حکم میکند که از منابعی که در اختیار داریم معقول و منطقی بهره گیری نمائیم. درست و صحیح استفاده کردن از این منابع، به این معنا نیست که یا بطور یک جانبه همواره از آن بهره برداری کرده و یا هیچ گاه بهره برداری نکرده و همیشه از آن حفاظت نمائیم. باید ببینیم که براساس قانونمندی حاکم برطبیعت چگونه می توان در جنگل دخالت کرد و طبیعت چه چیزی را به ما دیکته می کند.
جنگل مانند هر پدیده زنده و پویا ، دارای قانونمندی در عالم خلقت است ودارای چرخه عمر بوده و چهار مرحله ی تولد ، رشد ، پیری و مرگ را طی می نماید و طبیعتا در گذر از این مراحل تیمارها و سازو کارهای ویژه ای را می طلبد که نحوه برخورد آن را با این پدیده تعیین می کند، به عبارت دیگر دخالت های ما در جنگل باید به نوعی آن را به سوی تکامل سوق دهد. به دلیل رویش جنگل و زنده بودن محیط  و شرایط زیستی ، بهره برداری از آن بر باروری و غنای جنگل افزوده و به بهبود بازدهی و استفاده  معقول از جنگل کمک می نماید و شرایطی  را بوجود می آورد که ضمن اصلاح و تربیت جنگل میتوان هرساله از آن بهره برداری نمود و طبیعتا در این حالت توان تولیدی جنگل نیز افزایش خواهد یافت.
وقتی در جنگل درخت پیر و فرتوتی است که به واسطه سایه خود مانع رشد نهال های جدید می شود،لازم است برای بقای جنگل و کمک به رشد نهالهای جدید که تضمین کننده آینده ی جنگل می باشند آن درخت کهنسال را قطع کرده و از چوب آن استفاده اقتصادی گردد و در عین حال اجازه رشد به نهالهای جوان داده شود تا بتوانند در ساختار جنگل شاداب و جوان مشارکت نمایند. اتفاقا اگر در چنین شرایطی آن درخت که به سن دیر زیستی رسیده مورد بهره برداری قرار نگیرد به تدریج از درون پوسیده شده و توخالی و پوک می گردد و لذا نه تنها به جنگل، کشور و محیط زیست خدمت نکرده ایم بلکه نوعی خیانت نیز محسوب می شود چرا که سرمایه های ملی و انفال را  تلف نموده ایم واین در حالی است که نسل آینده را نیز از نعمت یک جنگل خوب و مرغوب محروم نموده ایم ،البته لازم به ذکر است که هرگونه مداخله در محیط جنگل ضرورت دارد بسیار محتاطانه و با آگاهی کامل از قانونمندی طبیعت و پس از مطالعات علمی خاص در قالب طرحهای جنگلداری و با نگرشی جامع توسط متخصصین علوم جنگل برنامه ریزی گردد و حتی کوچکترین دخالت در جنگل مستلزم ملاحظات علمی خاص و اخذ مجوزهای مربوطه باشد.
آنچه مسلم است استراحت دادن به جنگل تنها پاک کردن صورت مسئله است. برخورد موج گونه واحساساتی با جنگل موجب هدررفت سرمایه ملی ونابودی دائمی جنگل وخسارتی بزرگ برای نسل آینده خواهد بود.
اظهار نظرها درمورد جنگل باید مبتنی بر شاخص های علمی و واقعی باشد. به استناد آمار ارائه شده از سوی سازمان جنگلها ، مراتع وآبخیزداری کشور بخش وسیعی ازجنگلهای شمال کشورفاقد طرح جنگلداری ومجری می باشد. این موضوع بیانگر این واقعیت است که این بخش از سطح  جنگلها درهمین مقطع درحال استراحت می باشد ومتاسفانه روز به روز برتخریب آن افزوده می گردد واین درحالی است که هیچ مجری طرح جنگلداری دراین جنگلها اره ای را به صدا در نیاورده است. 
توقف بهره برداری از جنگلهای شمال نه تنها معقول به نظر نمی رسد بلکه واضح است که جنگل های ما نیازمند یک مدیریت علمی و جامع نگر با حضور مجریان طرحهای جنگلداری برای حفاظت و حمایت از جنگل است در این راستا تربیت نیروهای متخصص کارآمد در زمینه جنگل ضرورت داشته و لازم است هرچه زودتر باقی مانده جنگل های شمال کشور نیز تحت پوشش طرح های جامع جنگلداری قرار گرفته و با شیوه های مدرن جنگلداری مدیریت شود.
تاریخ انتشار:1394/06/08
منبع درج مقاله:
http://etedaleshomal.ir/category/society
 http://gilkhabar.ir/106002
http://taleshannews.ir/home/content/127
/ 0 نظر / 15 بازدید